Έχουμε ακούσει πάμπολλες φορές την έκφραση «Το καλό βιβλίο» ή «Διαβάζοντας ένα καλό βιβλίο» κλπ.
Τι εννοούμε, άραγε, λέγοντας «καλό βιβλίο» και ποιος κρίνει αν ένα βιβλίο είναι καλό ή όχι;
Το αναγνωστικό κοινό ή οι κριτικοί; Αλλά και οι κριτικοί είναι κι αυτοί άνθρωποι και παρόλο που μπορεί να κρίνουν κάπως πιο αντικειμενικά, εξετάζοντας διάφορες παραμέτρους όπως  ύφος, δομή, χρήση γλώσσας ανάλυση χαρακτήρων, ίσως, ή δεν ξέρω τι άλλο, στην ουσία εκφέρουν μια υποκειμενική γνώμη.
Πιστεύω ότι μας αρέσει να διαβάζουμε πράγματα μέσα στα οποία αναγνωρίζουμε κομμάτια του εαυτού μας. Σκέψεις, ιδέες,  συνειδητά ή ασυνείδητα πιστεύω, απόψεις ασχημάτιστες πολλές φορές, που παίρνουν σάρκα και οστά βλέποντάς τες γραμμένες στις σελίδες ενός βιβλίου. Με μια ευρεία, ίσως λίγο καταχρηστική έννοια θα λέγαμε ότι το βιβλίο είναι ένας καθρέφτης και όσο περισσότεροι βλέπουν τον εαυτό τους σε αυτόν τον καθρέφτη, τόσο πιο  «καλό» είναι το βιβλίο.
Ενδιαφέρον, πάλι, γίνεται το βιβλίο που θέτει ερωτήματα, που προβληματίζει, που ωθεί τον αναγνώστη σε εσωτερικές, και όχι μόνο, αναζητήσεις απαντήσεων. Χωρίς να αφήσουμε απέξω, φυσικά, και το βιβλίο που θα μας χαλαρώσει και θα ταξιδέψει το νου.
Ή αυτό που θα μας προσφέρει τη γνώση.
Όπως και να έχει, αντί να μιλήσουμε για ένα «καλό βιβλίο», καλύτερα να πούμε για αυτό που εμάς μας αρέσει ή δεν μας αρέσει.

Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές έχουμε απογοητευτεί από κάποια βιβλία. Είναι κάτι που δεν μπορείς να το αποφύγεις. Όπως και πολλές φορές έχουμε σταθεί αναποφάσιστοι ανάμεσα σε εκατοντάδες τίτλους και δεκάδες συγγραφείς, αναζητώντας το επόμενο ανάγνωσμά μας, ή κάποιο δώρο στους φίλους μας.
Νομίζω υπάρχει μια λύση. «Η σιγουράτζα», όπως τη λέω και συγχωρέστε μου τον αδόκιμο όρο.
Μιλώ για την Κλασική Λογοτεχνία.
Έργα, η διαχρονικότητα και η ,όχι άδικα, καθολική αποδοχή των οποίων είναι σίγουρη εγγύηση. Έργα που εξακολουθούν να είναι επίκαιρα, αν και πολλά γραμμένα αιώνες πριν. Φυσικά είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο στον τομέα του βιβλίου, για να το προσεγγίσουμε ολόκληρο και αυτή τη στιγμή. Θα κάνω μόνο μια απλή αναφορά σε κάποιους γίγαντες της Κλασικής Λογοτεχνίας.
Τον μεγάλο ψυχογράφο και αγαπημένο μου Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, με τα «Έγκλημα και Τιμωρία», «Ο Ηλίθιος», «Ο Παίχτης», «Ταπεινωμένοι και Καταφρονεμένοι» ,και τόσα άλλα που μου έχουν χαρίσει υπέροχες ώρες.
Τον Λέοντα Τολστόι με το επικό «Πόλεμος και Ειρήνη», την «Ανάσταση» και την «Άννα Καρένινα».
Τον Βίκτορα Ουγκό με τους περίφημους «Αθλίους» του.
Τον Τσέχωφ με τα υπέροχα διηγήματα και τα θεατρικά του έργα.
Τον Τζον Στάινμπεκ με τα «Σταφύλια της Οργής» αλλά και το μοναδικό, για μένα, ιστορικό μυθιστόρημα «Μαρία Στιούαρτ».
Τους Κάρολο Ντίκενς, Μαρκ Τουέιν, Εμίλ Ζολά, Λουί Πάστερνακ, Σταντάλ ,και σταματώ πριν κάνω κατάχρηση του χώρου και της ανοχής σας.

Απλώς πιστεύω πως δεν πρέπει να περάσει καμία γενιά χωρίς να έλθει σε επαφή με μερικά, έστω, από αυτά τα θαυμάσια βιβλία της Κλασικής Λογοτεχνίας.

Ε π α ν έ ρ χ ο μ α ι .

You May Also Like

14 comments

Reply

Θα συμφωνήσω για την κλασική λογοτεχνία γιατί είναι συνήθως βιβλία δοκιμασμένα στο χρόνο, αλλά η προσωπική μου πείρα μου έχει δείξει ότι «όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι» γιατί το marketing και η διαφήμιση συχνά υπερισχύουν του περιεχομένου! Φιλιάααα

Μαρία Λιόντου
Reply

Θα συμφωνήσω μαζί σου σχετικά με το πόσο δοκιμασμένα στο χρόνο είναι τα βιβλία της κλασικής λογοτεχνίας όπου βλέπεις και με έκπληξη πόση διορατικότητα τα χαρακτηρίζει… Σχετικά με το «όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι», πόσο δίκιο επίσης έχεις!!!

Reply

Το καλο βιβλίο για μένα δεν είναι αυτο που θα δω μέσα τον εαυτό μου αλλά αυτο που θα με κάνει καλύτερο άνθρωπο που θα μου δείξει την αλήθεια και την ομορφιά. Και σίγουρα τα καλά βιβλία δεν είναι ευπεπτα, δεν εστιάζουν στην πλοκή και το target group, δεν είναι ιστορίες που θυμίζουν σήριαλ. Συμφωνώ ότι η κλασική λογοτεχνία δε θα απογοητεύσει ποτέ τον αναγνώστη και μην ξεχνάμε και τη νεοελληνική πεζογραφια, Τερζάκης, Βενεζης, Τσίρκας, Θεοτοκάς, Παπαδιαμάντης. Πολίτης και τόσοι άλλοι που μας έχουν αφήσει παρακαταθήκη τόσα αριστουργήματα. Μαρίνα

Μαρία Λιόντου
Reply

Σωστότατη Μαρίνα μου η παρατήρησή σου για την νεοελληνική πεζογραφία! Προσωπικά δεν έχω καθόλου επαφή με αυτή και ίσως καιρός είναι να ξεκινήσω! Σε ευχαριστούμε για την τοποθέτησή σου!

Reply

καλο βιβλιο για μενα ειναι ενα βιβλιο που με κρατησε σε αγωνια, το καταλαβα, το ευχαριστήθηκα, με εκανε να χαλαρωσω, με εκανε να σκεφτω. οπότε αναλογα τη φαση που ειμαι, το καλο βιβλιο αλλαζει!

Μαρία Λιόντου
Reply

Έχεις δίκιο πως η επιλογή του βιβλίου που θα διαβάσουμε έχει να κάνει και σε ποια κατάσταση ψυχολογική βρισκόμαστε! Εάν έχουμε όρεξη να σκεφτούμε και να ο φιλοσοφήσουμε, εάν θέλουμε να κυλίσει ανάλαφρα και ξεκούραστα ο χρόνος μας, εάν θέλουμε να κάνουμε εσωτερική αναζήτηση κλπ!

Reply

Καλό βιβλίο θεωρώ εκείνο που μόλις διαβάσω και τη τελευταία του λέξη δε θα τρέξω να το βάλω στο ράφι και να αναζητήσω το επόμενο, αλλά θα το κρατήσω στα χέρια μου χωρίς να έχω διάθεση αν το αποχωριστώ.
Αυτό σημαίνει πως αυτό το βιβλίο που έδωσε πράγματα!!!

Μαρία Λιόντου
Reply

Θα συμφωνήσω μαζί σου Ελένη μου και σωστή η άποψή σου! Θα προσθέσω όμως ότι αυτό το βιβλίο που ίσως θελήσεις να μη το ολοκληρώσεις και να το βάλεις στο ράφι, να έρθει μια στιγμή άλλη, σε διαφορετική φάση, όπου θα μπορέσεις να το διαβάσεις πιο άνετα και χαλαρά. Σε φιλώ και σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου!

Reply

Έχω βάλει εδώ δίπλα μου στην αναμονή «τα σταφύλια της οργής» κι ελπίζω να αποζημιωθώ.. Καλό μήνα πολλά φιλιά 🙂

Μαρία Λιόντου
Reply

Εύχομαι καλές αναγνώσεις λοιπόν petra μου!!!! Σε φιλώ!

Reply

Συμφωνώ ότι το «καλό» είναι εντελώς υποκειμενικό. Παντα όταν με ρωτάνε «Πες μου ένα καλό βιβλίο.», ξεκινάω την φράση μου «Μου άρεσε γιατι «.
Όσο για την κλασικη λογοτεχνία λατρέυω όλα όσα προτείνεις….έχω μια αδυναμία βέβαια στον Ουγκώ!
🙂

Μαρία Λιόντου
Reply

Πολύ σωστή η παρατήρηση σου με το να ξεκινάς «μου άρεσε γιατί…» όταν προτείνεις βιβλία! Διότι πράγματι είναι υποκειμενικό θέμα τελικά! Σε φιλώ!

Reply

Πολύ σωστό! Με βρίσκει σύμφωνη το άρθρο!

Maria Liodou
Reply

Σε ευχαριστούμε Kalli μου!