Η κόρη μου είναι 6 ετών και από τότε που γεννήθηκε δεν πηγαίνουμε στην Ανάσταση. Άλλη μια χρονιά που δεν θα πάμε στην Ανάσταση με την κόρη μου

Και μην ξεχάσετε! Κάντε την εγγραφή σας στην ομάδα μας facebook για να ενημερώνεστε ή να στέλνετε τις δικές σας ιδέες, δημιουργίες και σκέψεις!

Πολλοί αναρωτιούνται και αρκετοί με έχουν ρωτήσει γιατί επιλέγω να κάνω κάτι τέτοιο. Στην αρχή μου προκαλούσε εκνευρισμό, τώρα απλώς το αγνοώ. Αγνοώ την προσπάθεια του άλλου να μου δημιουργήσει ενοχές. Ενοχές για κάτι για το οποίο είμαι αντίθετη.

Από τότε που γεννήθηκε η κόρη μου δεν έχουμε παρευρεθεί σε κανένα μυστήριο της εκκλησίας στην Ανάσταση. Ο λόγος που το κάνω αυτό ή μάλλον καλύτερα οι λόγοι είναι καθαρά πρακτικοί κατ εμε. Η κόρη μου έχει ένα εξαιρετικό ωράριο ύπνου και σε γενικές γραμμές είναι ένα παιδί που νυστάζει από πολύ νωρίς. Το κακό επίσης της υπόθεσης είναι ότι δεν μπορεί, δεν θέλει, αρνείται πεισματικά να κοιμηθεί το μεσημέρι. Για αυτό το λόγο το να κρατήσω ένα παιδί ως αργά που είναι μαθημένο να κοιμάται νωρίς είναι μάλλον τυραννικό.

Για αυτό το λόγο δεν έχουμε κάνει και αλλαγή χρονιάς (Πρωτοχρονιά), διότι η νύστα φέρνει γκρίνια και μετά η προσπάθεια δεν είναι να περάσεις καλά αλλά να απασχολήσεις και να κρατήσεις ήρεμο ένα μικρό παιδί που νυστάζει. Πολλές γνωστές μου υποδείκνυαν τρόπους όπως για παράδειγμα το παιδί να κοιμηθεί στην καρέκλα η κάπου τέλος πάντων… Ίσως είμαι υπερβολική, ίσως την βόλεψη του δικού μου παιδιού την βάζω πάνω από όλους και από όλα. Αλλά ναι δεν θέλω να το κρατώ ως τόσο αργά για την δική μου διασκέδαση, γιατί μη μου πεις ότι το απολαμβάνει και το παιδί όταν κουτουλάει από την νύστα.

Πάντα αυτή η ώρα μου φαινόταν βάρβαρη. Όταν όμως δεν είχα παιδί ήταν διασκεδαστική. Να ντυθείς να πας στην εκκλησία και να γίνει πανηγύρι γύρω σου από τις κροτίδες και πάσης φύσεως «πυρομαχικά». Τώρα αυτή την ώρα την θεωρώ βάρβαρη, να τρέχω ένα νυσταγμένο παιδάκι για ένα τέταρτο στην εκκλησία ίσα για να πούμε ότι πήγαμε στην Ανάσταση. Όχι δεν θα το κάνω, δεν το κάνω και θα αποφασίσουμε να πάμε όταν η ίδια μεγαλώσει και το ζητήσει η ίδια. Όταν θα το ζητήσει αλλά θα έχει και την αντοχή να το κάνει, διότι ένα μικρό παιδί ναι ζητά να πάει στην Ανάσταση γιατί όλα αυτά του φαίνονται παιχνίδι.

Από μικρή θυμάμαι να τρέμω από το φόβο μου στην Ανάσταση. Όλα αυτά τα «πυρομαχικά» που έριχναν γύρω μας, ακόμα και εντός της εκκλησίας όταν μέναμε έπρεπε να περιμένουμε στοιβαγμένοι για ώρα. Να περιμένουμε να κοπάσει το «μπουρίνι». Έκλαιγα θυμάμαι και χωνόμουν στην αγκαλιά της μητέρας μου… νυσταγμένη και τρομαγμένη.

Για αυτούς τους λόγους επιλέγουμε να μη πηγαίνουμε στην Ανάσταση και δεν υποβαθμίζω την βαρύτητα αλλά και την μεγαλοπρέπεια του γεγονότος. Σαφώς και το Πάσχα στο σύνολο του αποτελεί την μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας. Κατά την δική μου όμως άποψη, τα «πρέπει» δεν μου αρέσουν και δεν θέλω να ορίζουν εμένα και την οικογένειά μου. Όταν μεγαλώσει η κόρη μου και θα έχει και τις παρέες της, είμαι σίγουρη πως όλοι θα θέλουμε να πάμε με χαρά.

Ως τότε… επιλέγουμε να πάμε στην εκκλησία την επόμενη ημέρα από την Ανάσταση, να ανάψουμε την λαμπάδα μας και να την αφήσουμε στην εκκλησία… Ήρεμα, όμορφα, ξεκούραστα και δίχως φόβο. Δεν θέλω να υποβαθμίσω ή να υποβιβάσω τη μεγαλοπρέπεια του γεγονότος… εκφράζω προσωπική άποψη η οποία δείχνει και μια μικρή πτυχή του χαρακτήρα μου. Προτιμώ η δική μου περισυλλογή και αληθινή επίγνωση να γίνεται επί της ουσίας πιο ήσυχα, χωρίς βαρελότα, χωρίς πασαρέλες και ανάδειξη ενδυματολογικών επιλογών…

Εύχομαι πραγματική Ανάσταση Ζωής και Ψυχής. Μετά τα θεοεόρτια και το Πασχαλινό τραπέζι, να αναλογιστούμε και να προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, σε προσωπικό αλλά και κοινωνικό επίπεδο. Για την Κοινωνία, για Εμάς αλλά κυρίως για τα παιδιά μας… επί της ουσίας

Καλή Ανάσταση!

Και μην ξεχάσετε! Κάντε LIKE στη σελίδα μας στο facebook για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα και Διαγωνισμούς!

You May Also Like

8 comments

Reply

Χαίρομαι να βλέπω ανθρώπους να βάζουν πρώτα τα παιδιά τους και μετά αυτά που λέει η κοινωνία. Η μητέρα μου ποτέ δεν με πήγαινε στην Ανάσταση και χαίρομαι, γιατί πάντα έβρισκε τρόπους για να περνάμε μαζί πιο παραγωγική ώρα (κάποιες φορές βλέπαμε μαζί και καμιά ταινιούλα και τρώγαμε ποπ-κορν, κάτι το οποίο με έκανε να θέλω να μείνω ξύπνιος λίγο παραπάνω). 🙂

Reply

Καλη Ανασταση κ να φωτισουν οι καρδιες ολων μας. Μπράβο σας. Πρωτη φορα τυχαινει να διαβασω τετοια τεκμηριωμενη αποψη κ τη σέβομαι. Δεν ειμαι μητέρα αλλά εχετε απολυτο δικιο. Απολαυστε την οικογένεια σας,μη δινετε σημασια στο τι λενε κ θα ευχαριστηθείτε οταν μεγαλώσει η κορη σας πολλες γιορτες ακομα! Τα καλύτερα σε εσας κ την οικογένεια σαςσας. Άλλωστε το Πάσχα το νιώθουμε στη ψυχη μας!

Reply

Πόσο χαίρομαι να διαβάζω τέτοιες ώριμες και καλλιεργημένες απόψεις..
Μπράβο σου! Συμφωνώ απόλυτα σε όλα..
Καλή Ανάσταση με υγεία, δύναμη και γαλήνη!

Reply

Συμφωνω απολυτα.!!

Reply

Μαρία μου, κι Εγώ συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Και εκτός τους λόγους για τα παιδιά, υπάρχουν και άλλοι λόγοι οι βιτρινέ καταστάσεις και το αστείο ντρες κόουντ, που όταν το βιώσα μια χρονιά, αποφάσισα πως αυτό το πανηγυράκι της Ανάστασης που ευθύνονται οι άνθρωποι που το καταντάνε έτσι και με τα πυροτεχνήματα κλπ. κλπ… δεν μου ταιιριάζουν. Υπάρχουν άλλες στιγμές οικογενειακές τέτοιες άγιες ημέρες και κάθε γιορτινή μέρα.
Καλή ΑΝάσταση & Καλό Πάσχα να έχουμε με ηρεμία, δύναμη και την Υγειά μας!

Reply

Θα συμφωνήσω μαζί σου Μαρία! Δεν υπάρχουν πρέπει που πρέπει να ακολουθούμε ειδικά όταν πρόκειται να ταλαιπωρήσεις ένα παιδί.
Εμείς όταν ήταν μικρά τα παιδιά αλλαγή χρόνου (Πρωτοχρονιά) κάναμε από τις 8 το βράδυ! και διασκεδάζαμε και κοιμόμασταν νωρίς!
Ανάσταση μόνο τα 3 τελευταία χρόνια έχουμε πάει! αλλά είναι κάτι το οποίο τα παιδιά το σηκώνουν!
Από και και πέρα όμως δε μου φαίνεται καθόλου παράξενο όταν μια οικογένεια δε θα πάει εκκλησία την Ανάσταση.
Να περνάτε όμορφα!!! και να χαμογελάτε!!

Reply

Χρόνια Πολλά Χριστός Ανέστη! Και του χρόνου να είμαστε καλά!

Maria Liodou
Reply

Σας ευχαριστώ όλους και όλες για τις απόψεις, τα σχόλια και τις ευχές σας! Θαρρώ πως η ελευθερία της γνώμης είναι πάνω από όλα όσες επικρίσεις και αν δεχτεί. Γιατί στην πραγματικότητα ο καθένας μας ξεχωριστά ξέρει πως νιώθει, πως πιστεύει και πως ενεργεί στο σύνολο στη ζωή του! Τις ευχές μου σε όλους σας!