Το ποτό την περίοδο εκείνη ήταν αρκετά δημοφιλές ως τονωτικό και αντισηπτικό. Θεραπείες με κρασί τον Μεσαίωνα
Και μην ξεχάσετε! Κάντε την εγγραφή σας στην ομάδα μας facebook για να ενημερώνεστε ή να στέλνετε τις δικές σας ιδέες, δημιουργίες και σκέψεις!
Το 1395, το Hôpital Civil στο Στρασβούργο, εκείνη την εποχή, ένα νοσοκομείο ηλικίας σχεδόν 300 ετών, έσκαψε μια κάβα ποτών και κρασιών ειδικά για να εξυπηρετήσει τους ασθενείς του – και όχι μόνο για τα γεύματα. Θεραπείες με κρασί τον Μεσαίωνα.
Από την υψηλή χοληστερόλη έως τον έρπη, οι γιατροί του Μεσαίωνα συνταγογραφούσαν κρασί για «σχεδόν οποιαδήποτε ασθένεια». Για παράδειγμα, σημειώνει ότι η μελαγχολία, έτσι ονόμαζαν την κατάθλιψη τότε, αντιμετωπιζόταν με ελαφρύ και φίνο λευκό κρασί και ποτέ με κόκκινο.
Οι Ευρωπαίοι γιατροί του Μεσαίωνα δεν ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν το κρασί φαρμακευτικά. Μια χιλιετία νωρίτερα, οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν κρασί σε παρασκευάσματα για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων και ως καθαριστικό πληγών. Τον 11ο αιώνα, ο Περσός επιστήμονας Ibn Sina (που ονομάζεται Avicenna in the West) έγραψε στο επιδραστικό βιβλίο του Canon of Medicine ότι το κρασί «συντηρεί το σώμα, αποβάλλει τις ασθένειες από τις αρθρώσεις και προκαλεί χαρά. Η λίστα με τις σχεδόν ατελείωτες εφαρμογές του Ibn Sina συνεχίζεται, από την ενίσχυση της πέψης έως την πρόληψη των γκρίζων τριχών.
Συνεχίζοντας αυτή τη μακρά παράδοση, το κρασί ήταν σε τακτική εναλλαγή, όπως η πανάκεια κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα στην Ευρώπη, ώστε το Hôpital Civil να δέχεται οικόπεδα με αμπελώνες αντί για χρυσό για τις πληρωμές των ασθενών. Η «θεραπεία με κρασί» που παρέχεται στους ασθενείς για ευεξία θα μπορούσε να είναι έως και δύο λίτρα την ημέρα, βέβαια το επίπεδο αλκοόλ ήταν σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο από ό, τι σήμερα.
Υπήρχαν και άλλα νοσοκομεία στην Ευρώπη που είχαν τα δικά τους κελάρια κρασιού, ενώ οι γιατροί συχνά προσέφεραν κρασί ως τονωτικό στους ασθενείς. Η κύρια χρήση του ήταν για τη θεραπεία τραυμάτων. Οι γιατροί βουτούσαν σφουγγάρια ή πανιά σε κρασί και το έβαζαν στην πληγή. Το πιο σημαντικό πράγμα στον Μεσαίωνα ήταν η μόλυνση και κάποιος πέθαινε από κάποια μολυσματική ασθένεια έτσι το κρασί ήταν καλό αντισηπτικό.
Οι ειδικοί λένε ότι δεν ήταν το αλκοόλ στο κρασί που σκότωσε τα παθογόνα, αλλά οι πολυφαινόλες των σταφυλιών και έτσι το κόκκινο κρασί προτιμήθηκε από το λευκό επειδή περιέχει περισσότερες από αυτές τις ενώσεις. Τα νοσοκομεία χρησιμοποιούσαν επίσης κρασί για να καθαρίσουν τα χειρουργικά τους εργαλεία, καθώς το νερό ήταν μερικές φορές μολυσμένο. Για τον ίδιο λόγο, οι ασθενείς συχνά έπιναν κρασί. Υπήρχε η πεποίθηση ότι αν έπινες νερό, θα πέθαινες ενώ αν έπινες κρασί όχι.
Το κρασί έκτοτε έχει χάσει τη θέση του ως φάρμακο. Οι γιατροί δεν συνταγογραφούν πλέον κρασί με την αιτιολογία ότι «επιβαρύνεται το συκώτι», όπως υποστήριξε ο Ibn Sina, και υπάρχει αρκετός διάλογος για τα πιθανά οφέλη του έναντι των βλαβών.
Και μην ξεχάσετε! Κάντε LIKE στη σελίδα μας στο facebook για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα και Διαγωνισμούς! Σεπτέμβριος 2020.
