Βιώνετε περισσότερο από το βλαστάρι σας το άγχος, την αμφιβολία και την ανασφάλεια. Άραγε πώς θα αντιδράσει; Κι εσείς θα αντέξετε τα ενδεχόμενα κλάματα και τα τερτίπια του; Πώς πρέπει γενικά να λειτουργήσετε με τον αποχωρισμό; Πως πρέπει να αποχαιρετήσεις το παιδί σου στο νήπιο ή στον παιδικό σταθμό; – Γράφει η Παιδίατρος Αλεξάνδρα Κοσμαρίκου
Και μην ξεχάσετε! Κάντε την εγγραφή σας στην ομάδα μας facebook για να ενημερώνεστε ή να στέλνετε τις δικές σας ιδέες, δημιουργίες και σκέψεις!
Η Αλεξάνδρα Κοσμαρίκου ζει και εργάζεται στην Πάτρα. Είναι Παιδίατρος και Ομοιοπαθητικός, καθώς και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου με υποτροφία, πάνω στην «Διατροφή κατά την Παιδική ηλικία». Αγαπάει την προσφορά στον συνάνθρωπο και γι’ αυτό, προσφέρει ενεργά τις υπηρεσίες της ως Παιδίατρος στους Γιατρούς του Κόσμου. Στόχος της, μέσω της αρθρογραφίας της, είναι η επίλυση όλων των αμφιβολιών μας, έτσι ώστε να πορευόμαστε με χαμόγελο και αισιοδοξία στο ονειρεμένο αυτό ταξίδι που ονομάζεται ζωή! Μπορείτε να την βρείτε και στο Facebook, θα χαρεί να απαντήσει στις ερωτήσεις σας!
Αγαπημένοι μου γονείς… πόσο σας καταλαβαίνω!! Για πολλούς είναι ίσως η πρώτη φορά που θα πρέπει να αποχωριστείτε το μικρό σας για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Και φτάνετε έξω από την πόρτα του νηπιακού ή παιδικού σταθμού και βιώνετε περισσότερο από το βλαστάρι σας το άγχος, την αμφιβολία και την ανασφάλεια. Άραγε πώς θα αντιδράσει; Κι εσείς θα αντέξετε τα ενδεχόμενα κλάματα και τα τερτίπια του; Πώς πρέπει γενικά να λειτουργήσετε με τον αποχωρισμό;
Καταλαβαίνετε κι εσείς οι ίδιοι ότι δεν μπορείτε να «θρονιαστείτε» για τα καλά μαζί με το παιδάκι σας στην τάξη για να σας νιώθει κοντά του, διότι ο μετέπειτα αποχαιρετισμός σας θα είναι ακόμα πιο… επεισοδιακός! Από την άλλη, μην νομίζετε πως εάν απομακρυνθείτε δίχως να αποχαιρετήσετε το μικρό σας, τη στιγμή που αυτό είναι απορροφημένο κάπου αλλού, θα μειωθεί το άγχος και η ανησυχία του. Το παιδί δεν είναι ικανό να καταλάβει γιατί η μαμά ή ο μπαμπάς εξαφανίζονται εν ριπή οφθαλμού, κάτι που του προκαλεί ανασφάλεια, σύγχυση, καθώς και άγχος για το αν θα επιστρέψουν. Καλό είναι να αποχαιρετάτε πάντα τα παιδιά σας, εξηγώντας τους ότι σε κάποια δεδομένη χρονική στιγμή θα περάσετε να τα πάρετε ή θα τα ξαναδείτε στη διάρκεια της ημέρας.
Το να βάλει το παιδί τα κλάματα κατά τον αποχωρισμό δεν πρέπει να σας δημιουργεί ενοχές, ούτε να σας αποθαρρύνει, από τη στιγμή που αποτελεί μία εντελώς φυσιολογική αντίδρασή του. Αγκαλιάστε το και χαρίστε του ένα τεράστιο χαμόγελο κι ένα ρουφηχτό φιλί, πριν περάσει την πόρτα για να μπει στην τάξη του. Απομακρυνθείτε με σιγουριά. Μην του εκφράσετε τις αμφιβολίες σας, γιατί αν ανιχνεύσει το φόβο και την ανησυχία σας θα γεμίσει ανασφάλεια και η προσαρμογή του θα γίνει όλο και πιο δύσκολη. Και κάτι τελευταίο: να γνωρίζετε ότι παρόλο που τα παιδιά δεν έχουν ακριβή αντίληψη του χρόνου, με το πέρασμα των ημερών σιγά σιγά συνηθίζουν, ο αποχαιρετισμός γίνεται μέρος της καθημερινότητάς τους και συνειδητοποιούν ότι ο μπαμπάς ή η μαμά δεν εξαφανίζονται… δια μαγείας!
Χρειάζεται απλά λίγη επιμονή και υπομονή!
Και μην ξεχάσετε! Κάντε LIKE στη σελίδα μας στο facebook για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα και Διαγωνισμούς!
