Το Halloween γιορτάζεται τη νύχτα της 31 του Οκτώβρη και δηλώνει την παραμονή της γιορτής των Αγίων Πάντων (All Hallows Day). Είναι ξεκάθαρα ένα έθιμο του δυτικού κόσμου. Τα παιδιά συνηθίζουν να μεταμφιέζονται σε κάτι συνήθως τρομακτικό, να τριγυρνάνε στα σπίτια για το λεγόμενο “φάρσα ή κέρασμα” και κολοκύθες στολισμένες διακοσμούν τα σπίτια.
Έχει κάποια κοινά γνωρίσματα με τις δικές μας απόκριες αλλά το Halloween έχει κάτι το πιο scary στο όλο σκηνικό του και γενικά μία πιο μυστικιστική χροιά… Κάθε τι υπερφυσικό και μαγικό είναι στο ζενίθ του εκείνη την νύχτα!
Ναι και για αυτόν ακριβώς τον λόγο μου αρέσει πάααρα πολύ!
Είναι γεγονός ότι μου αρέσει κάθε τι τρομαχτικό, μαγικό, υπερφυσικό κλπ. Προτιμήσεις και αναζητήσεις από την εφηβική μου ηλικία βλέπεις που με ακολουθούν χρόνια τώρα.
Έχω σχολιαστεί αρκετές φορές σχετικά με την προτίμησή μου καθώς θεωρείται ένα έθιμο εντελώς ξενόφερτο και μακριά από τα δεδομένα μας. Αποδέχομαι πως είναι…
Η αλήθεια όμως είναι ότι με ενοχλεί αρκετά αυτή η στενότητα των απόψεων και τον προτιμήσεων που βασίζονται στην εθνικότητά μας. Είναι κακό να μου αρέσει ένα έθιμο το οποίο αντικειμενικά και υποκειμενικά είναι ακριβώς στα γούστα μου; Είναι κακό να μου αρέσει η συγκεκριμένη διακόσμηση και είναι κακό να χαριτολογώ για το όλο σκηνικό;
Όχι δεν νομίζω ότι είναι κακό, ούτε και ενοχλεί κανέναν. Στην τελική είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι και εάν επιθυμούμε μπορούμε καθημερινά να γιορτάζουμε τις απόκριες ή οτιδήποτε άλλο μας δίνει χαρά!
Σήμερα λοιπόν είπαμε να δοκιμάσουμε να φτιάξουμε μία χάρτινη κολοκύθα, είναι μία ιδέα που είδα σε δραστηριότητες νηπιαγωγείου και την κάναμε πράξη. Το αποτέλεσμα χαριτωμένο, όχι κάτι το ιδιαίτερο απλώς δίνει έναν παιχνιδιάρικο τόνο! Το θέμα είναι ότι το απολαύσαμε, περάσαμε καλά και κουβεντιάσαμε με την μικρούλα μου για το Halloween. Βέβαια δεν την εντυπωσίασε η ιδέα των φαντασμάτων και του να τρομάζουμε ανθρώπους… οπότε πρόσεξα να μην είμαι και πολύ περιγραφική! χεχε!
Διάβασα πριν λίγο και τον μύθο σχετικά με το έθιμο, πως δηλαδή ξεκίνησε και τι συμβολίζουν οι κολοκύθες.
Είναι αλήθεια ότι μου αρέσει σε κάθε τι να ψάχνω την ρίζα του!
Η ιστορία είναι με τον Τζάκ και τον διάβολο σε ένα ανταγωνιστικό παιχνίδι ποιος θα κοροϊδέψει ποιον και στο τέλος ο Τζάκ καταλήγει να είναι μία περιπλανόμενη ψυχή μη μπορώντας να βρει ένα μέρος να αναπαυτεί κρατώντας μία κολοκύθα με κερί για να βλέπει μέσα στην νύχτα. Ένας Ιρλανδικός μύθος ο οποίος εξηγεί γιατί εκείνη την νύχτα οι άνθρωποι έξω από το σπίτι τους έχουν κολοκύθες φωτισμένες. Ο λόγος είναι για να κρατούν έξω από το σπίτι τους τα κακά πνεύματα.
Βοοοο!
.){kind=link}
Λατρεύω Hallow'en, χωρίς ενοχές!
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου για τις προκαταλήψεις που υπάρχουν περί δήθεν αλλοίωσης της ταυτότητάς μας για κάτι που δεν έχει ελληνικές ρίζες!
(Είχα κατά νου να κάνω κι εγώ ένα σχετικό αφιέρωμα, μάλλον όμως δεν με παίρνει ο χρόνος. Χαίρομαι πολύ, λοιπόν, που είδα τη δική σου δημοσίευση με τις υπέροχες φωτο που τη συνοδεύουν).
Trick or treat?!
Φιλιά και καλό ξημέρωμα!
Πω πω, οι φωτογραφίες είναι υπέροχες!
Οι προκαταλήψεις τον έχουν φάει αυτόν το λαό και τον έχουν καταντήσει υποκριτή.
Μην δίνεις καμία σημασία σε κανέναν. Φιλιά πολλά, καλημερούδια και καλό σ/κ 🙂
Έτσι χωρίς ενοχές και γιατί τελικά άλλωστε!!! Τόσα και τόσα ξενοφερτα έθιμα έχουμε δεν μας "χαλάει" το Χαλοουιν! Τέλεια λοιπόν και πότε δεν είναι αργά για ένα αφιέρωμα μόνο οι φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο νετ σε θέματα διακόσμησης είναι μαγεία!
Καλημέρα Πέτρα μου!!! Έτσι… όπως ακριβώς τα λες… Feel free λοιπόν και άσε την έκφραση σου να ζωγραφίσει! Φιλάκια πολλά!
Δεν είχα ιδέα για τα ιστορικά στοιχεία αυτού του εθίμου. Καλά κάνεις και μας ενημερώνεις να ξέρουμε και τι μας γίνεται. Μεγιά και το νέο look του blog σου!
Σε ευχαριστώ πολύ! Για να σου είμαι ειλικρινής και εγώ φέτος είπα να διαβάσω δύο πράγματα για το έθιμο αν και γενικώς μου αρέσει να ψάχνω τις ρίζες στα διάφορα έθιμα, εδώ το είχα καθυστερήσει! Όσο για το νέο look του blog…ακόμα το παλεύω… niewbie…
Μαρία μου και εγώ ξέρω ότι είναι ξενόφερτο αλλά μου αρέσει! Εντάξει ίσως όχι σε όλο το scary μεγαλείο του αλλά παρόλα αυτά τρελαίνομαι για τις κολοκύθες και για πιο ήπιο στολισμό! Κάναμε και εμείς με τα μικρά κολοκύθες θα τα βγάλω σε λίγες μέρες στο blog και δεν είναι κακό να μαθαίνουμε στα παιδιά μας έθιμα άλλων λαών! (Το θέμα βεβαίως για μένα είναι να μη ξεχνάμε τα δικά μας!) Σε γλυκοφιλώ!
Μαρία μου, και εγώ λατρεύω το Halloween και έχω μάλιστα δηλώσει πως θα ήθελα μια φορά το halloween και το thanksgiving να το ζήσω στην Αμερική. Όταν λοιπόν είπα “τι κρίμα να μην το γιορτάζουμε και εδώ στην Ελλάδα, τόσες και τόσες άλλες αμερικανιές έχουμε κάνει τρόπο ζωής” σε ένα συγγενικό μου πρόσωπο, μου απάντησε “έλα μωρέ, για ρώτα λίγο πόσοι από το σόι ξέρουν τι σημαίνει αυτό”. Και για να σου πω Μαρία μου, ξέραμε όλοι πριν έξι χρόνια τι είναι τα capital controls ή το ΔΝΤ? Ξαφνικά τα μάθαμε. Μόνο τα άσχημα να μαθαίνουμε; Ας μάθουμε και το Halloween.
Σε φιλώ πολύ γλυκά 🙂
Θα συμφωνήσω απόλυτα με το όλο σου σκεπτικό! Ο καθένας κάνει ότι αγαπά και του αρέσει!
Τι χαριτωμένη σύγκριση του Halloween με το ΔΝΤ και τα capital controls!!!! Νομίζω έγραψες και αιτιολόγησες άριστα!!!! Σε φιλώ!