Αγαπητοί μου φίλοι, σήμερα η ανάρτησή μου θα είναι λίγο διαφορετική από τις άλλες. Θα είναι η έκφραση μου και η απάντησή μου σε γεγονότα τα οποία παρακολουθώ να διαδραματίζονται εμπρός στα μάτια μου και δεν μπορώ να σιωπήσω. Όπως έχω δηλώσει ξανά το MommyJammi είναι προσωπικό ιστολόγιο και σκοπός δεν είναι να ενημερώσει με τα γεγονότα της επικαιρότητας τους αναγνώστες του. Σκοπός είναι να εκφράσει την άποψη του με την όποια ευθύνη των συνεπειών και των αντιδράσεων ενδεχομένως μπορεί να προκαλέσει. Να μη ξεχνάμε όμως πως χωρίς αντίδραση τίποτα δεν αλλάζει και ποτέ! Η παιδεία δεν είναι λάστιχο για να αυξομειώνεται!
Καθημερινά διαβάζω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις σαρωτικές αλλαγές στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Αλλαγές που με αφορούν με ενδιαφέρουν όχι μόνο για την ίδια μου τη κόρη αλλά και για τον ίδιο μου το τόπο. Ναι είμαι Έλληνας πολίτης, έχω άποψη και δικαίωμα επάνω σε αυτό που καθημερινά γίνεται. Σαφώς και θα μου πείτε άπειρα πράγματα γίνονται και για πιο λόγο επέλεξα το θέμα της παιδείας. Επέλεξα το θέμα της παιδείας καθώς αφορά το αναγνωστικό μου κοινό ή ίσως και όχι η δική μου τοποθέτηση. Δεν μπορώ να ξεκινήσω συζητήσεις και πολιτικές αναλύσεις, αν και πολύ θα το επιθυμούσα, αλλά κατανοείτε ότι αυτό αφορά άλλο αντικείμενο…
Δεν θα σας αναλύσω τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα καθότι όλοι διαβάζετε και ακούτε καθημερινά στον τύπο για αυτές. Σίγουρα σήμερα ξεχείλισε το δικό μου ποτήρι ακούγοντας και διαβάζοντας την συρρίκνωση και σημαντικό περιορισμό ολόκληρων κεφαλαίων στην Ιστορία! Ο Πρώτος και ο Δεύτερος Ελληνικός Αποικισμός, η σημασία των Περσικών Πολέμων, ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, ο Φίλιππος Β’ και το Οικουμενικό Κράτος του Μ. Αλεξάνδρου. Συζητάμε για την εξάπλωση του Ελληνικού Πολιτισμού και το εκπολιτιστικό έργο του Μ.Αλεξάνδρου.
Δεν είμαι άριστη στην Ιστορία και ποτέ δεν είχα ιδιαίτερη αγάπη ως παιδί, ίσως για αυτό με τράβηξαν προς το μέρος τους οι πρακτικές επιστήμες. Σπούδασα στο τμήμα Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εργάστηκα για χρόνια ως οικονομικός αναλυτής. Σκεφτόμουν ότι θα ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία για εμένα στα χρόνια του σχολείου, της κόρης μου, να μάθω σαν παιδί ξανά την ιστορία μας. Να διαβάσω ξανά τα Αρχαία Ελληνικά που όπως βλέπω και αυτά εν τάχει τελικά θα τα δούμε…
Δεν είναι δυνατόν στην Αγγλία να εισάγουν το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών (όχι προαιρετικό) και εμείς να το περιορίζουμε. Το ότι ενδεχομένως τα συγγράμματα είναι “απαρχαιωμένα” και οι εκπαιδευτικοί ακόμα στην παλαιολιθική εποχή… ναι, ΑΥΤΑ είναι τα προβλήματα!
Δεν μπορώ να κρύψω την απογοήτευσή μου για τη διαμόρφωση αλλά και τη “δημιουργική ασάφεια” (όπως τελικά έχει επικρατήσει στην ευρύτερη Ευρωζώνη) που χαρακτηρίζει έντονα το εκπαιδευτικό μας σύστημα…
Η παιδεία δεν είναι λάστιχο για να αυξομειώνεται! Η παιδεία δεν είναι πείραμα για να παίζουμε! Η παιδεία δεν μπορεί να εξυπηρετεί σκοπούς δημοσιονομικού ελέγχου! Η παιδεία δεν μπορεί να προσαρμόζεται ανάλογα με τις προσλήψεις στο δημόσιο!
Είναι ο ΠΥΛΩΝΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΡΥΝΣΗΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ αγαπητοί μου κύριοι!
Δεν είμαι κάποιος σπουδαίος, είμαι όμως Έλληνας Πολίτης και δεν μπορώ να σιωπήσω!
Και μην ξεχάσετε! Κάντε LIKE στη σελίδα μας στο facebook για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα και Διαγωνισμούς!!!
Αγανακτισμένη κι εγώ. Αυτήν την εποχή των πληθυσμιακών μετακινήσεων, αντί να προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε την ταυτότητά μας, εμείς να την απαξιώνουμε; Να πριονίζουμε τις ρίζες μας; Να απαρνούμαστε την Μακεδονία με τους Σκοπιανούς να καραδοκούν; Τι να πω. Εξωφρενικό. Αρνούμαι να το πιστέψω.
Πόσο σωστή η παρατήρησή σας “Αυτήν την εποχή των πληθυσμιακών μετακινήσεων”… αυτό νομίζω πως τα λέει όλα! Κρίμα και πάλι Κρίμα και Ντροπή ταυτόχρονα!
Εγώ Μαρία μου, ένα πράγμα ξέρω κι είναι από τις ελάχιστες φορές που είμαι απόλυτη.
Χώρα χωρίς παιδεία και υγεία ΔΕΝ έχει να πάει πουθενά μπροστά… όλο και μόνο προς τα πίσω θα πηγαίνει…
Μαρία μου δυστυχώς ζούμε σε ένα κατά τύχη κράτος. Δεν έχουμε παιδεία, δεν έχουμε υγεία, δεν έχουμε ασφάλεια, δεν έχουμε σχέδιο. Προσπαθούμε απλά να επιβιώσουμε, δεν επενδύουμε στο μέλλον. Γιατί αν επενδύαμε, θα φροντίζαμε την ουσιαστική μόρφωση των παιδιών. Θα τους μαθαίναμε την γλώσσα και την Ιστορία του τόπου, όχι για να βαθμολογηθούν, αλλά γιατί αν δεν ξέρεις από που προέρχεσαι ίσως να χαθείς εύκολα στην διαδρομή της ζωής σου.
Δεν οχυρώνουμε το μέλλον, βαδίζουμε τυφλά και προσευχόμαστε για το καλύτερο! Όταν όμως αφήνεις τους σημαντικότερους τομείς της ζωής σου στην τύχη, αναλαμβάνεις και το ρίσκο πως όλα μπορούν να πάνε τελείως στραβά!
Σε ευχαριστούμε που μας προβλημάτισες με τις σκέψεις σου.
Σε φιλώ γλυκά!
Έτσι Ελένη μου θα συμφωνήσω απόλυτα…
Μαρίνα συμμερίζομαι τον προβληματισμό σου και συμφωνώ για την φυσική κατάληξη του θέματος…βαδίζοντας τυφλά θα χάσουμε το δρόμο μας… Σε φιλώ και σε ευχαριστώ θερμά για την τοποθέτησή σου!