Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ – Τα Κορίτσια της Νέας Υόρκης

Με την ίδια ειλικρίνεια, η Βίβιαν Μόρις ξεδιπλώνει τη ζωή της σ`ένα γράμμα προς την Άντζελα, κόρη ενός άνδρα που είχε πολύ αγαπήσει. Είναι η αφήγηση της πορείας μιας γυναίκας προς την ολοκλήρωση.

Οι δρόμοι που βάδισε για να εξελιχθεί από ένα ανόητο κοριτσόπουλο σ`έναν συνειδητοποιημένο, απελευθερωμένο και ενδιαφέροντα άνθρωπο. Η Βίβιαν ήταν ένα πλουσιοκόριτσο, που μεγάλωσε με υπηρέτριες και νταντάδες, σε μια τυπική μεγαλοαστική επαρχιακή οικογένεια, με την οποία ένοιωθε ότι δεν είχε τίποτα κοινό. Όταν το αριστοκρατικό κολέγιο στο οποίο σπούδαζε οικότροφη, την απέβαλε, γιατί τα σκασιαρχεία της στα μπαρ δεν της άφηναν χρόνο να ασχοληθεί με τα μαθήματά της, οι γονείς της, μην ξέροντας τι να την κάνουν την έστειλαν στην θεία της την Πεγκ, στη Νέα Υόρκη. Η Πεγκ, μια ανεξάρτητη, ιδιόμορφη αλκοολική, πρώην νοσοκόμα, διατηρούσε στο κέντρο του Μανχάταν ένα ερειπωμένο παμπάλαιο θέατρο το Λιλι Πλέιχαουζ, όπου ανέβαζε απλοϊκές, ανάλαφρες παραστάσεις για να διασκεδάζει τους ”μεροκαματιάρηδες” της γειτονιάς της.

Η δεκαενιάχρονη Βίβιαν έφτασε στην Νέα Υόρκη και το Λίλι Πλέιχαουζ μια καλοκαιρινή μέρα του 1940. Τα λάτρεψε και τα δύο από την πρώτη στιγμή. Εγκαταστάθηκε στο τετραώροφο παλιό κτίριο, όπου ζούσαν η Πεγκ με την γραμματέα και φίλη της  Ολιβ, αλλά και άλλα μέλη του θιάσου, καθώς η θεία της συνήθιζε να φιλοξενεί τους …”πρόσφυγες της ζωής”. Για πρώτη φορά αισθανόταν αποδεκτή και ελεύθερη.

Ένας νέος φαντασμαγορικός κόσμος ανοίχτηκε μπροστά της κι έγινε μέρος του. Τα αστραφτερά, ανέμελα, αντισυμβατικά κορίτσια του θεάτρου την παρέσυραν στο ξέφρενο γλέντι τους. Με την Σίλια, ένα πανέμορφο σόουγκερλ, ρίχτηκαν σ`ένα αδιάκοπο κυνήγι διασκέδασης και απόλαυσης. Παράλληλα το ταλέντο της στην ραπτική της έδωσε την απασχόληση που την ευχαριστούσε και την ανέδειξε σε ενδυματολόγο του θιάσου.

Ανακάλυψε την σεξουαλικότητά της, γνώρισε τον έρωτα. Γνώρισε ανθρώπους διαφορετικούς και ενδιαφέροντες. Τον ταλαντούχο και κυνικό Μπίλι και την μεγάλη ντίβα του θεάτρου την Εντνα Πάρκερ. Μια γνωριμία καταλυτική, σταθμό στην ζωή της.

Και μετά το μεγάλο, επιπόλαιο αλλά ασυγχώρητο λάθος.

Οι συνέπειες, η κατάρρευση, η φυγή.

Το άγγιγμα του πολέμου, η επιστροφή, η συνειδητοποίηση.

Τα καινούρια μονοπάτια, η Μάρτζορι, η παράξενη οικογένεια, ο Φρανκ Γκρέκο, η Ανζελα, το γράμμα.

Ένα συναρπαστικό βιβλίο, ίσως λίγο παραπλανητικό εκ πρώτης όψεως. Ίσως φανεί αρκετά ανάλαφρο και διασκεδαστικό στην αρχή. Πρόκειται, ωστόσο για ένα έργο που αναφέρεται σε μια φιλοσοφία και μια στάση ζωής. Σε ανθρώπους που έχοντας αναζητήσει, βρει και αποδεχτεί αυτό που είναι, ζουν σαν άτομα πραγματικά ελεύθερα, με τους δικούς τους εσωτερικούς κανόνες, με σεβασμό στους άλλους αλλά προπαντός στον εαυτό τους.