Ένα πολύχρωμο υφαντό είναι το νέο βιβλίο της Χριστίνας Πουλίδου ΠΕΡΑ ΔΩΘΕ

Ένα πολύχρωμο υφαντό είναι το νέο βιβλίο της Χριστίνας Πουλίδου ΠΕΡΑ ΔΩΘΕ από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Ένα υφαντό όπου στημόνι είναι η ιστορία ενός τόπου και υφάδι η ιστορία των ανθρώπων που βρέθηκαν σ`αυτόν τον τόπο και η αλληλεπίδραση στην παράλληλη εξέλιξή τους. Ένα μυθιστόρημα που ζωντανεύει την ιστορία του τόπου μέσα από τις ζωές των κατοίκων τη​ς.

Πρωταγωνίστρια η Σύρος, η κυκλαδίτικη πρωτεύουσα, που στα 1822 απ`όπου ξεκινά το βιβλίο, δεν ήταν παρά ένας ξερότοπος, ένα ξερονήσι-χωριό με λίγα λιθόκτιστα σπίτια ανάκατα με ξύλινες παράγκες και σκηνές. Ένας ξερότοπος που όμως, έδωσε καταφύγιο σε χιλιάδες ξεριζωμένους πρόσφυγες, Χιώτες και Ψαριανούς, που έφτασαν εκεί για να γλιτώσουν από την εκδικητική μανία και τις σφαγές των Τούρκων. Έφτασαν στα προστατευμένα χώματα δυστυχισμένοι, φτωχοί και ταλαιπωρημένοι, μα στην πλειοψηφία τους ήταν άνθρωποι νοικοκυραίοι, τίμιοι και εργατικοί. Αποφασισμένοι να ξανασταθούν στα πόδια τους, ρίχτηκαν στη δουλειά κι έδωσαν νέα πνοή στον τόπο. Και νέο όνομα. Βάφτισαν την πόλη Ερμούπολη και ρίζωσαν. Έκτισαν σπίτια και δουλειές, έφτιαξαν οικογένειες, έκαναν παιδιά. Μέσα σε λίγα χρόνια ο ξερότοπος των 4,000 κατοίκων εξελίχτηκε σ`ένα κοσμοπολίτικο λιμάνι με ρυμοτομικό σχέδιο, δρόμους και πλατείες, ιδιωτικά σχολεία, νοσοκομεία, τράπεζες. Με πέντε πρεσβείες κι έντονη πνευματική ζωή.

Οι οικογένειες Χωρέμη και Ξυφά ήσαν από τις πρώτες που πάτησαν το πόδι τους στη Σύρο. Οικογένειες αρχοντικές με περιουσία και κύρος.

Οι Χωρέμηδες είχαν τις άκρες τους ως την Αίγυπτο, την Γαλλία και την Ρωσία. Όταν με οξυδέρκεια είδαν τις δυνατότητες που τους παρείχε αυτός ο τόπος, αποφάσισαν να ριζώσουν κι αυτοί εκεί και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή του με τις εμπορικές τους επιχειρήσεις και τις διεθνείς διασυνδέσεις τους. Τα παιδιά τους μεγάλωσαν, ως επιφανή μέλη της Συριανής κοινωνίας, παντρεύτηκαν, έκαναν κι εκείνα οικογένειες, παιδιά.

Κι ο τόπος άλλαζε και προσαρμοζόταν. Έγινε ένα μεγάλο εμπορικό και ακτοπλοϊκό κέντρο. Αλλά κι ένα μεγάλο χωνευτήρι διαφορετικών λαών και εθνοτήτων.  Ένα πολύχρωμο ζωντανό μωσαϊκό, καθώς κι άλλοι πρόσφυγες, κατατρεγμένοι από διάφορες περιοχές της Μεσογείου θα ζητήσουν απάγκιο στο φιλόξενο λιμάνι.

Οπως ο Γκασπάρ, ο Γάλλος απογοητευμένος επαναστάτης. Όπως ο Ριφάτ και η Ελι, η Αμίρα και ο Ελυάς τραγικές φιγούρες από τη Συρία.

Νήματα κι αυτοί που υφάνθηκαν με τον Στέφανο και την Σμαράσγδα,

τον Ζαννή και τον Αντώνη, τον Χαρίλαο και την Ρορώ.

Χαρές ,λύπες, έρωτες , απογοητεύσεις, έριδες, ανταγωνισμοί, γάμοι, τραγωδίες, η ζωή κι θάνατος κάνουν τους αέναους κύκλους τους πέρα-δώθε. πέρα-δώθε.

Το ψαροχώρι έγινε μια όμορφη πολιτεία, οι ταρσανάδες έγιναν ναυπηγεία, οι βάρκες έγιναν ιστιοφόρα, τα ιστιοφόρα έγιναν ατμόπλοια. Ατμόπλοια μεγάλα και δυνατά που δεν είχαν πια ανάγκη το ενδιάμεσο λιμάνι. Είχαν δυνάμεις αρκετές να πάνε ως τον Πειραιά.

Να μετατρέψουν ένα άλλο χωριό σε μεγάλη πολιτεία.

Τα πλοία μαζί και οι άνθρωποι….

Όμορφο μυθιστόρημα οικείο και σχεδόν λυρικό. Ένα μυθιστόρημα συναρπαστικής μυθοπλασίας και ιστορικής ακρίβειας. Θα το χαρείτε.

Καλή ανάγνωση.